Hyacint ara – Anodorhynchus hyacinthinus 2016-08-25T10:59:49+00:00

hyacint ara
De Hyacint ara is voor veel vogelliefhebbers een droom en staat bovenaan het wensenlijstje. De latijnse naam komt van een samentrekking van ‘a nodo rhynchus’, ofwel ‘een snavel zonder tanden’, en ‘hyacnithinus’ ofwel een verwijzing naar een bloem met dezelfde kleur. De Hyacint is onderdeel van de Ara familie, maar is tegelijkertijd in vele opzichten een buitenbeentje. De reproductiegraad is lager, vaak maar één jong in 2 jaar. Een jong wordt tot bijna een jaar verzorgd door de ouders (ook in gevangenschap duurt het bijna een jaar voor een jonge vogel geheel zelfstandig is). Hyacinten paren het hele jaar door, echter wel intensiever tijdens het broedseizoen. De eerste maand van een jong kuiken is aanmerkelijk risicovoller als bij een andere ara soort. De sterfte in die maand is een stuk hoger. De latere maanden verlopen met ‘ups en downs’, waarbij ook hele periodes zitten dat het kuiken matig eet. Verwar dit echter niet met zelfstandig worden!

hyacint ara

Karakter

Het kan niet worden ontkend dat een goed getrainde en opgevoede Hyacint een aantrekkelijke vogel is voor in de huiskamer. Het is ongelooflijk hoe vriendelijk deze reus onder de ara’s kan zijn. Natuurlijk heeft een Hyacint ook de potentie om eens flink huis te houden: de kracht van de snavel is groot. Gelet op de ethische aspecten hebben veel mensen moeite een hyacint in de huiskamer te zien. Er zijn weinig vogels beschikbaar en de broedresultaten zijn slecht. Daarom zou het aan te bevelen zijn de hyacinten in gevangenschap in broedprogramma’s op te nemen. Dit komt echter maar matig van de grond. De beste broedresultaten worden geboekt door particulieren en niet door instellingen zoals dierentuinen. Totdat Hyacinten broedrijp zijn valt er natuurlijk ook heel wat te genieten in de huiskamer…

hyacint ara

Kweekervaring

De nesten worden vooral in de holle gedeelten van Manduvi bomen gemaakt (Pantanal) of in bomen en tussen de rotsen (in Noordoost Brazilië). Per legsel 1 tot 3 witte eieren (van vergelijkbare grootte met andere ara soorten). Naarmate de ouders meer ervaring krijgen komen er vaak ook meerdere eieren. Meestal is zo’n 50% van de eieren bevrucht. Om uit te kunnen komen hebben de eieren een lage luchtvochtigheid nodig (net voor het regenseizoen), hetgeen in volieres vaak niet lukt. Daarom zijn (speciale) broedmachines noodzakelijk voor de kweek. Vanaf 10-12 jaar broedrijp.

hyacint ara

Kenmerken

lengte: van 83 cm tot 1 m, de helft staart • spanwijdte vleugels 117 tot 127 cm • gewicht 1.200 – 1.700 gram • uiterlijk: kobalt blauw in diverse gradaties, rondom ogen en nabij snavel okergeel tot licht oranje, tong is zwart met aan beide kanten een streep geel • de snavel en poten zijn zwart • de ogen zijn bruin, maar lijken op afstand zwart • de gele plekken nemen in intensiteit toe als de vogels ouder worden, mede onder invloed van zonlicht • in de natuur geen ondersoorten bekend, alhoewel er verschil in grootte bestaat • komt voor in groepen van 10 tot 100 vogels • staat op Cites lijst I sinds 22/10/1987 en op Cites lijst II sinds 06/06/1981.

Ondersoorten

Er zijn geen ondersoorten bekend, maar er zijn wel opvallende verschillen in grootte gemeld. In onze optiek kan dit te maken hebben met het ‘gedwongen’ zelfstandig maken wat sommige kwekers doen.

hyacint ara

Verspreidingsgebied

Volgens tellingen in de jaren ’90 komen er nog ongeveer 3.000 tot 5.000 Hyacint ara’s voor in het wild, verdeeld over drie afzonderlijke locaties: het oosten van de Amazone (Pará), in het noordoosten (Maranhao, Piaui, Bahia, Tocantins, Goias, Mato Grosso, Minas Gerais) en het Pantanal gebied (van Mato Grosso do Sul, Santa Cruz (Bolivia) en het noordoosten van Paraguay). Dan hebben we het dus over Brazilië, Bolivia en Paraguay. Van alle ara soorten heeft de Hyacint het meeste last van illegale vang en handel. In de jaren ’70 was het aanbod dermate groot dat de prijzen sterk daalden. In 1987 kwam de Hyacint op de Cites Lijst I te staan, wat helaas een averechts effect had. De illegale handel trok aan en de prijzen van de vogels stegen enorm. Aan alle kanten ontstonden illegale transport routes. De Hyacint is van nature nieuwsgierig en een stuk gemakkelijker te vangen als andere ara’s. Hij loopt letterlijk een val in en is daarna bovendien gemakkelijk tam te maken. Ook het verdwijnen van het leefgebied is een belangrijke reden voor het afnemen van de Hyacint populatie. Gelukkig heeft de lokale bevolking ontdekt dat er meer geld te verdienen is als toeristen naar de Hyacinten komen kijken, dan met de illegale handel. Dat zou wel eens de redding van de Hyacinten kunnen worden.

hyacint ara

Voedsel

Hyacint ara’s hebben een sterke voorkeur voor de vruchten van de ‘Baciaúva Acrocomia’ en de ‘Acuri Scheelea Phalerata’ palmen. De paranoten (Brazil nuts) zijn ook lekker, maar die komen niet op de natuurlijke menukaart voor, aangezien deze in het tropische regenwoud van Brazilië groeien (waar geen Hyacinten zitten). De palmnoten die de Hyacinten eten zijn extreem hard. Deze zijn in Nederland niet standaard verkrijgbaar, maar worden door enkele particuliere kwekers geïmporteerd. In Nederland wel verkrijgbaar is de oranje palmnoot, waar het oranje vruchtvlees nog omheen zit. De echte noot is de zwarte pit in het vruchtvlees. Deze oranje palmnoten moeten in de vriezer bewaard worden. Een goed alternatief is de macadamia noot, deze is in Nederland gelukkig goed verkrijgbaar.

[youtube id=”SzoyKbDQAJo” width=”” height=”” autoplay=”yes” api_params=”” class=””]

error: