Lear’s ara – Anadorhynchus leari 2016-03-01T12:46:05+00:00

lears ara
De Lear’s ara dankt haar naam aan Edward Lear (1812 -1888). Ze wordt echter ook wel Indigo Ara genoemd. Na het ontdekken van deze soort bleef het een eeuw stil. Het was duidelijk dat de Lear’s bestond, maar het leefgebied was onbekend. In Europa waren er rond 1800 al een paar kleine collecties van Lear’s Ara’s. Af en toe dook er een Lear’s op onder meer in een dierentuin in Brazilië of in een privé collectie (waarbij men dacht dat het een klein uitgevallen hyacint was). Totdat in 1978 de Lear’s opnieuw ontdekt werd door door Sick en Texeira in de nabijheid van Bahia (Brazilië) en Raso da Catarina. Volgens schattingen bedroegen de populaties zo’n 250 tot 500 vogels. In 2007 werd bekend dat de populatie is gegroeid naar ongeveer 750 vogels, dit dankzij de beschermende maatregelen.

Op 14 mei 2007 is op Tenerife in het Loro Parque de eerste Lear’s ara in Europa geboren, in het bijzijn van zijn adoptie ouders: een koppel groenvleugel ara’s. Bij de geboorte woog kleine Edward (naar Edward Lear) ongeveer 20 gram. Na drie weken was dat al 495 gram. Met een week of 12 is Edward uitgevlogen. Het ei is afkomstig van één van de beide kweekparen Lear’s die het Loro Parque in 2006 ontvangen heeft van de Braziliaanse organisatie IBAMA. In het kweekstation La Vera heeft het Loro Parque de natuurlijke leefomstandigheden van de Lear’s ara zo goed mogelijk nagebouwd (onder meer met rotswanden. Nadat het 1e legsel kapot was gevonden, is het 2e legsel onder de groenvleugel adoptie ouders geplaatst (een koppel met ervaring!).

lears ara

Karakter

Het is ondenkbaar dat de zeer bedreigde vogel in de huiskamer geworden houdt. Er is geen reden om aan te nemen dat het karakter van deze vogels sterk zal afwijken van het karakter van bijvoorbeeld de Hyacint.

Kweekervaring

De eerste broedsuccessen werden geboekt door Bush Gardens en Parrot Jungle in Florida USA. Er zijn vogels in Frankrijk, de UK en in Zuid Afrika. Actieve broedprogramma’s zijn opgestart in Brazilië, Loro Parque op Tenerife (4 vogels geplaatst in 2006) en bij Al-Wabra (8 vogels geplaatst in 1998). Ieder jaar worden successen geboekt en de Lear’s lijkt op de weg terug. In het wild nesten de Lear’s tussen de rotsen en leggen 1 tot 3 eieren.

lears ara

Kenmerken

lengte: van 64 tot 74 cm, de helft staart • spanwijdte vleugels 83 tot 103 cm • gewicht 750 – 930 gram • uiterlijk: indigo blauw of grijsblauw, gele ring om de ogen en bij de snavel zoals de Hyacinth • de kleuren lijken fletser als bij de Hyacinth • witte ring direct om het oog (in tegenstelling tot de Hyacinth) • de snavel en poten zijn zwart • ogen zijn bruin (lijken echter op afstand zwart) • de tong is zwart met aan beide randen een gele streep • is in de natuur geobserveerd in groepen van 40 of meer soortgenoten • staat op Cites lijst I sinds 01/07/1975, tegelijkertijd met de Spix ara.

lears ara

Ondersoorten

Er zijn geen ondersoorten bekend van de Lear’s. Wel is er geruime tijd gedacht dat de Lear’s zelf een ondersoort zou zijn van de Hyacint ara.

Verspreidingsgebied

Verspreidingsgebied: een gebied van ongeveer 4.000 km2 in het noordoosten van de Braziliaanse staat Bahia (in de buurt van Raso da Catarina). Dit gebied is de enige plek waar ook de Licurí palm voorkomt, waarvan de Lear’s afhankelijk is. In 1990 zijn ongeveer drie populaties ontdekt in dezelfde regio. Alle voeder plekken bevinden zich een een gebied van zo’n 140 km2.

Voedsel

De Lear’s Ara leeft van de palmnoten van de Licurí palm. Iedere dag worden zo’n 5 palmen bezocht en eet een Lear’s Ara ongeveer 350 noten. De vruchten moeten bijna rijp zijn. Dit eetgedrag suggeert dat het een sterke beperkende factor is in de groei van de populatie van de Lear’s Ara’s. Buiten het seizoen eet de Lear’s ook zaden van de Pinhao, bloemen van de Sizal en maïs.

[youtube id=”VnHZ6r2bcTw” width=”” height=”” autoplay=”yes” api_params=”” class=””]

error: