Cubaanse ara weer tot leven gebracht?

aratricolor2

Een in 1983 uitgestorven Australische kikkersoort is weer tot leven gebracht. Dat meldden onderzoekers onder leiding van de University of New South Wales op een speciale TEDx bijeenkomst in Washington over uitgestorven dieren. Het gaat om de bijzondere kikkersoort Rheobatrachus sillus, waarvan het vrouwtje haar eitjes doorslikte, zodat de baby’s in haar maag groeiden en weer uit haar mond geboren werden. Hoewel de uitgestorven kikker nog niet letterlijk uit de dood is opgestaan, wisten de onderzoekers embryo’s drie dagen te laten groeien. Daarna stierven ze weer. De cellen bevatten het DNA van de Rheobatrachus sillus, bleek uit genetische testen.

Om de amfibieën weer tot leven te wekken, werd dezelfde kloontechniek gebruikt als bij het beroemde schaap Dolly in 1997, de eerste kloon van een volwassen dier. Het verschil met Dolly is dat de onderzoekers het DNA van een niet levend dier gebruikten, maar van een Rheobatrachus sillus die al veertig jaar in de diepvries lag. Dat genetisch materiaal stopten ze in de eicellen van een gerelateerde kikkersoort, de Mixophyes fasciolatus, die ze eerst leeg hadden gehaald. Dat de bijzondere kikkersoort op een dag weer rondhuppelt, beschouwen de onderzoekers als een feit.

De onderzoekers zijn ook van plan om andere uitgestorven dieren weer tot leven te wekken, zoals de Tasmaanse tijger. Andere kandidaten om uit de dood op te wekken, die ook tijdens de TEDx bijeenkomst werden genoemd, waren de mammoet, de dodo, de Cubaanse ara en de moa uit Nieuw-Zeeland. De details van het onderzoek naar de Rheobatrachus sillus worden binnenkort gepubliceerd.


aratricolorDe Cubaanse ara ofwel Ara tricolor

De Cubaanse ara, die zo’n 50 centimeter lang was en een opvallend rood verenkleed had, leefde op Cuba en Hispaniola, alhoewel gesuggereerd is dat de soort vroeger ook op Jamaica voorkwam. In ieder geval is bekend dat in 1765 ook op Jamaica een rode ara is geschoten. Maar aangezien dit exemplaar verloren is gegaan, is het niet zeker dat het om dezelfde soort gaat als de ara van Cuba. Sommige wetenschappers denken dat de populatie van Hispaniola verschilde van die van Cuba. De vogels zouden een kleinere snavel gehad hebben en de naakte delen van het gezicht zouden iets anders gekleurd zijn. Met name dat laatste is echter niet goed als onderscheid aan te merken. De kleur van de wangen kan namelijk veranderen als een vogel agressief wordt of seksueel opgewonden raakt. De vogels gaan dan ‘blozen’. Daarom wordt de Cubaanse ara ook wel de ‘blozende ara’ genoemd.

 

De laatst bekende Cubaanse ara werd in 1864 geschoten in La Vega in de omgeving van het Zapata moeras. Waarschijnlijk overleefde de soort nog enige decennia, voordat hij ‘definitief’ van de aardbodem verdween. Deze Cubaanse ara werd niet alleen fanatiek door dierenhandelaren gezocht, maar ook door de lokale bevolking die de papegaaien at. Met name dat laatste werd de soort fataal.

Slechts negentien exemplaren van de Cubaanse ara zijn bewaard gebleven. Ook Naturalis heeft een exemplaar in haar collecite. De exacte herkomst van dit exemplaar in de collectie van Naturalis is niet bekend. Het label vermeldt slechts als herkomst ‘Cuba’. Kennlijk is dit voldoende DNA om de Cubaanse ara weer tot leven te brengen!

Twee ingezonden foto’s van Jan van Dijk (zie reacties):

tricolor1

tricolor2

 

By | 2013-03-20T19:59:47+00:00 maart 19th, 2013|uitgestorven|5 Comments

About the Author:

Jan van Arkel is aviculturist op het gebied van de grotere ara soorten. Naast het kweken besteedt Jan veel tijd aan de educatie en training, onder andere via de website van Eén-01.nl en lezingen.

5 Comments

  1. Jan van Dijk 03/19/2013 at 19:51

    Beste ara liefhebbers,

    In 2001 bezocht ik het depot van het Londense natuurhistorisch museum in Tring Engeland, waar de op een na grootste collectie vogelbalgen ter wereld liggen opgeslagen, te wachten op (semi) wetenschappelijk onderzoek. In die week ging mijn interesse in eerste instantie uit naar papegaaien van het geslacht Poicephalus, maar ook andere dan Afrikaanse papegaaien hebben mijn interesse. Zo kon ik mij de mogelijkheid niet laten schieten om op een van deze dagen onder leiding van de curator op de afdeling extinct and endangerd te gaan kijken, naast veel juweeltjes die ik daar zag, lagen daar ook Spixen, Lears ara’s en een glaucus, maar de vogel die het meeste indruk op mij maakte was de Tricolor. Weet nog heel goed dat ik het exemplaar op een tableau heb gelegd en voetje voor voetje naar de foto plek ben gelopen, om hem maar niet te laten vallen. Een perfect bewaarde huid, nog glanzend in alle opzichten, de foto heb ik hier voor mij liggen. Een droom van een ara, die denk ik niet gemakkelijk uit zal komen. Twee jaar later bezocht ik de gesloten collectie van Naturalis, daar zijn de dieren in houding geprepareerd, lang zo mooi niet als het exemplaar in Tring. Wat zou het een wonder zijn deze dieren weer tot leven te wekken. Van de 19 balgen, 19 verschillende complete genotype op te kunnen zetten, zou nog geen stabiele stam op kunnen leveren. Ik zal proberen de foto’s aan Jan toe te sturen zodat de lezers van deze site ze kunnen bewonderen, graag in het afgeschermde deel.

    Vriendelijke Groet,

    Jan van Dijk Ara liefhebber in spe.

  2. Sandra 03/20/2013 at 11:47

    supergaaf! wie weet ooit………

  3. Jan van Arkel 03/20/2013 at 20:00

    Foto’s zijn toegevoegd.

Leave A Comment

error: