De gouden ara’s van Gary Redden!

Met zijn mutatie van de Blauwgele ara’s staat Gary Redden in het middelpunt van de belangstelling. Een publicatie in het Zuid Afrikaanse vogeltijdschrift Avizandum (zelfs leesbaar voor ons Nederlanders) en de aankondiging op het Amerikaanse AFA (American Federation of Aviculture) congress op 15-18 augustus in Texas, zorgen voor de nodige publiciteit. Zijn gouden ara’s worden zelfs aangekondigd als de ‘zeldzaamste ara’s ter wereld’. In ieder geval zorgt het voor de nodige opschudding!

Een mutant ontstaat door een mutatie in een eicel of zaadcel, vóór of direct na de conceptie, voordat het embryo zich gaat delen, zodat alle cellen van het uiteindelijke organisme dezelfde mutatie dragen. In stripverhalen en tekenfilms zijn mutanten vaak gedrochten met bovenmenselijke capaciteiten. Dat is niet uitgesloten, maar in werkelijkheid is de overgrote meerderheid van de mutanten zwakker dan de ongemuteerde soort. En dat is wel logisch, want anders was gedurende de evolutie die gemuteerde soort wel dominant geworden…Neemt niet weg dat mutatie binnen de evolutie een belangrijke rol speelt.

Mutaties kunnen op vele manieren optreden. Mutaties zijn te verdelen in enerzijds spontane of natuurlijke mutaties en anderzijds door de mens geïnitieerde mutaties, bijvoorbeeld als onderdeel van biomedisch onderzoek of geavanceerde veredelingsmethoden. Zowel straling, chemicaliën, experimentele handelingen, als virussen kunnen de mutatie tot stand brengen. Bij vogels wordt een mutatie vaak in de hand gewerkt door inteelt. Bij het fokken van gedomesticeerde dieren wordt inteelt vaak gebruikt om gewenste uiterlijke of karaktereigenschappen te behouden en te versterken.

Wanneer in een dier een eigenschap als wenselijk beschouwd wordt, wordt vaak een dier dat deze eigenschap toont met een naaste verwant (vader/moeder broer/zus) gekruist om in de nakomelingen deze eigenschap terug te zien. Aangezien niet alleen de gewenste eigenschap zich manifesteert maar ook negatieve eigenschappen, is het zaak om snel een groot aantal dieren te fokken en strenge selectie uit te voeren op ongewenste eigenschappen. Deze selectie heeft dan de vorm van het uitsluiten voor verdere fok. Zo is er bij de hond sprake van overmatige agressie bij verschillende rassen, hartklachten bij de boxer, bloedziekte bij dobermanns etc. Door het bijhouden van een stamboek, waarin de frequentie van voorkomen van ongewenste eigenschappen vermeld wordt, kan die uitgeselecteerd worden. Bij honden worden dieren met slechte eigenschappen vaak aan het publiek verkocht.

Ook in het wild komt inteelt voor wanneer populaties van dieren erg klein zijn geworden. Als een populatie niet regelmatig wordt voorzien van ‘nieuw’ bloed is ze gedoemd om uit te sterven. Zo wordt van de Zweedse populatie van de wolf gezegd dat deze te klein is en dat dit met de inbreng van 2 reuen per generatie van een andere populatie te verhelpen is. Een consequentie is dat het herintroduceren van dieren op zich niet volstaat; essentieel is dat er een populatie moet ontstaan die groot genoeg is voor het in stand houden van genetische diversiteit. Grote populaties kunnen ontstaan door onderling contact van kleinere populaties. De noodzaak voor genetische diversiteit onderstreept het belang van ecologische verbindingszones en een ecologische hoofdstructuur.

Een mutatie bij ara’s treedt dus op binnen dezelfde soort. Zo zijn de gouden ara’s van Gary Redden dus een mutatie op de blauwgele ara soort. Dat is heel wat anders als een hybride ara, waarbij bewust twee soorten met elkaar gemengd worden. Mutaties zijn vaak heel lucratief, omdat de vraag het aanbod ver overtreft. Zo’n gouden ara kost al snel 25x meer als een ‘normale’ blauwgele ara. Ook de prijskaartjes die aan andere ara mutaties hangen (zoals bijvoorbeeld de ‘gouden buffon’ zijn gigantisch.

Terug naar het verhaal van Gary Redden. Zijn eerste gouden ara’s waren een complete verrassing! Het kweekpaar, een normaal paar bluawgele ara’s, was toen al vier jaar aan het kweken. Tot dan met hele normale kuikens. En opeens waren daar een paar gouden ara’s.

Sindsdien is Gary aan het experimenteren om een echte ‘gouden ara lijn’ op te zetten, waarbij alle jongen van een ‘gouden ara kweekpaar’ ook zelf opgroeien tot een gouden ara. Gary heeft inmiddels zowel mannelijke als vrouwelijke gouden ara’s opgekweekt. De oorzaak van de mutatie is volgens Gary gelegen aan een ‘recessief gen’. Dat betekent dat alleen als zowel de vader als de moeder beide drager zijn van die recessieve genmutatie (doordat zij de voorouder delen waarvan zij de genmutatie generaties geleden hebben geerfd) de volgende verdeling bij nakomelingen ontstaat:

  • één van de vier kuikens: de genmutatie komt tot expressie omdat het kuiken er twee van krijgt (zowel van de vader als de moeder)
  • twee van de vier kuikens: worden drager van de mutatie maar die komt niet tot expressie (kan wel doorgegeven worden aan nakomelingen)
  • één van de vier kuikens: het kuiken erft de genmutatie niet

De gouden ara’s zijn in alles te vergelijken met normale blauwgele ara’s. Tot op heden (Gary heeft ze nu 10 jaar) heeft Gary geen verdere verschillen kunnen ontdekken: niet op het gebied van het karakter, de bestendigheid tegen warmte of kou, de broedperiode, het uitkomen uit het ei, gewichtsontwikkeling etc. Werkelijk het enige verschil is de kleur.

Ook in Australië heeft de gouden ara mutatie zich inmiddels voorgedaan, zij het met een enkele vogel en nog niet zo gestructureerd als bij Gary. Andere meldingen wereldwijd zijn mij onbekend.

Natuurlijk ben ik geen specialist op het gebied van de mutatiekweek, dus mocht één van de lezers aanvullingen hebben: graag! Zodra ik de artikelen uit de Avizandum en het AFA Watchbird magazine binnen heb zal ik deze publiceren. Foto’s en tekst gepubliceerd met toestemming van Gary Redden. Zijn website hier te bewonderen.

Mocht iemand het geluk hebben de AFA conventie in Texas bij te kunnen wonen, dan ontvang ik graag een verslag.

————————————————————————————————————

Persoonlijke mening:

Ik kan me voorstellen dat een kweker een gevoel van euforie niet kan onderdrukken als hij zo’n bijzondere vogel uit het ei krijgt. Of dat dan is vanwege het prijskaartje of van het genieten van de vogelhobby, laat ik maar even in het midden. Maar in ieder geval kun je een mutatie van te voren niet voorspellen… Het bewust gaan kweken is voor mij dan ook weer een stap verder, daar moet je dan actief mee aan de gang. Maar ja, het is natuurlijk wel een proces wat hoort bij domesticatie. Wat vinden de lezers ervan? Geen idee, maar vul even de poll in!

By | 2014-07-21T15:23:10+00:00 mei 27th, 2012|mutaties|0 Comments

About the Author:

Jan van Arkel is aviculturist op het gebied van de grotere ara soorten. Naast het kweken besteedt Jan veel tijd aan de educatie en training, onder andere via de website van Eén-01.nl en lezingen.

Leave A Comment

error: