Het is weer even geleden.
Sana heeft haar draai hier helemaal gevonden en is een lieve vogel met de nodige streken.
Ze trekt wat meer naar Loek toe, maar ik ben gelukkig ook interessant.Zodra ze uit de kooi komt wil ze zich eerst even uitleven en dan komt ze lekker bij ons zitten om te knuffelen. Bij Loek gaat ze graag op de buik zitten en wordt dan lekker gekroeld. Bij mij zit ze graag op arm of schouder om vervolgens in mijn nek te kruipen met haar hoofd en dan lekker gekroeld te worden.

Ze wordt erg bewonderd door onze familie en vrienden en reageert erg goed op anderen.

Haar lichaamstaal is erg duidelijk voor Loek en mij, we proberen er heel goed op te letten, zodat we weten wat ze wel en niet leuk vind en daar op kunnen reageren. Om te voorkomen dat ze moet bijten om zich duidelijk te maken.
Het lijkt erop dat ze ook een beetje begint te praten. We horen haar wel eens hallo zeggen en soms denk ik zelfs dat ze haar naam zegt.

Douchen:
De eerste keer douchen was een ware ramp… wat is dat voor stok… voor mij gemaakt… nee ik hoor op jouw arm! Ze sprong de hele tijd terug op mijn arm en wilde weinig van het douchen weten. Doordat ze bijna viel, greep ze met haar snavel naar mijn hand, waardoor die behoorlijk begon te bloeden. Tja, dat ging niet expres.
De keren erna ging het douchen steeds beter. Ze komt nu uit zichzelf ook de hoek om en dan vervolgens de keuken in als ze hoort dat een van ons daar is.
Ze heeft gemerkt dat er ook water uit de kraan in de keuken komt…. hmmm dat is LEUK!!
Gisteren dacht ik, huhh wat hoor ik? Sana was de keuken ingevlogen en probeerde de kraan open te maken. Ik moest er wel om lachen… ze wilde blijkbaar duidelijk maken dat ze wilde douchen. Omdat de kraan in de keuken te laag is voor haar, ben ik met haar naar de douche gelopen. Dit was het resultaat:

http://youtu.be/JZ7OjjopQx0
http://youtu.be/fvXJnLe9Ezg

Het lijntje:
Tja daar blijft ze bang voor. Ze vliegt niet meer meteen in paniek weg, maar ze moet er niets van weten. Als we haar aan het lijntje hebben dan kroelen we haar en proberen haar te laten merken dat het positief is.
Ze blijft erg argwanend en als we haar aan het lijntje hebben gehad, dan blijft ze om zich heen kijken, of we niet nog eens met dat lijntje komen.
Tja ik denk dat we hierin echt heeeeel veel geduld moeten hebben, maar het gaat wel met kleine stapjes vooruit.

Ik geniet echt van haar en ben erg blij met haar als gezelschap in huis.

Groetjes Kim