Recensie van Rio – Jewel en Blu zijn Spixen!

Samenvatting

Rio is een animatiefilm van de makers van Ice Age trilogie, waarin een papegaai vanuit zijn kooitje in Amerika een avontuurlijke reis maakt naar het zonnige Rio de Janeiro. Blu is de hoofdrol speler en is een tamme Macaw papegaai die nog nooit geleerd heeft om te vliegen. Hij woont samen met zijn baasje, Linda, in het koude Minnesota USA, waar hij geniet van zijn comfortabele leventje. Hij is tenslotte de laatste van zijn soort, althans…. dat denkt hij. In het exotische Rio woont Jewel, zijn vrouwelijke tegenpool. Samen met Linda besluit hij zijn vleugels te spreiden en af te reizen naar de andere kant van de wereld om haar te ontmoeten. Met Jewel en zijn nieuwe bijdehante stadsvriendjes beleeft hij het grootste avontuur van zijn leven! Het 3D-effect is een aardige toevoeging in het geheel; voornamelijk de vliegscènes maken de beleving dynamischer en de close-ups zijn indrukwekkend.

Rio was het eerste weekend de overtuigende winnaar aan de Amerikaanse bioscoopkassa’s. In de eerste drie dagen bracht Rio maar liefst $39,2 miljoen op. De moeite waard dus…

Beschrijving

Het is het begin van een nieuwe dag in Rio de Janeiro en het oerwoud ontwaakt. Tropische vogels dansen, zingen en mengen zich tot een fraai palet aan felle kleuren in 3D aan de kijker. Maar al snel worden ze allemaal gevangen en meegenomen naar het koude Noorden. Een zeldzame ara belandt in Minnesota, waar een meisje hem onder haar vleugels neemt. Jaren later is Blu de kleurrijke jungle allang vergeten en volledig gedomesticeerd. Zijn rustige luxeleventje wordt verstoord als er opeens een Braziliaan voor de deur staat. De man heeft in Rio een papegaaivrouwtje aan wie hij Blu graag zou voorstellen. Zo gezegd zo gedaan. De twee ara’s worden aan elkaar gekoppeld (met discolichten en de zwoele “Say you say me’ muziek van Lionel Richie), maar het wilde vrouwtje, Jewel, moet niets hebben van de suffe huisvogel. Tot overmaat van ramp worden de twee ontvoerd en dreigen ze te verdwijnen in de Braziliaanse illegale handel.

Rio begint met een prettig snel tempo; alles wat hierboven staat beschreven speelt zich af in de eerste twintig minuten. Rio blijft afwisselend door de geslaagde grappen en een groot aantal geestige bijpersonages. De beste daarvan is met afstand een duivelse kaketoe Nigel met sterallures, die zichzelf aan het publiek voorstelt in een hilarische muzikale introductie. De verpersoonlijking van het kwaad wordt met zo veel gevoel voor humor geanimeerd, dat hij nooit echt dreigend of angstaanjagend is, maar vooral amusant en lachwekkend. Verder vermaak komt o.a. in de vorm van een kwijlende buldog (slijmslierten in 3D) en een groep kleptomane apen. Het verhaal van Rio volgt een voorspelbare lijn, maar het wordt zo vrolijk en energiek verpakt, dat het niet echt uitmaakt. Ontroerend of spannend wordt het niet, maar je kunt je makkelijk laten meevoeren door de kleurrijke vormgeving, de luchtige humor en de enthousiaste stemmencast. Jesse Eisenberg (hij speelt vaker een timide jongen) en Anne Hathaway (zij speelt regelmatig een vrijgevochten vrouw) zijn daarin prima keuzes voor de twee hoofdpersonages. Of Jamai en Kim-Lian met net zo veel bezieling de Nederlandse versie inspreken is de vraag, maar veel afbreuk zal het niet doen. Rio moet het vooral hebben van zijn vlotte grappen en bonte, humoristische animatie en de geweldige muziek.

Conclusies

De mix van exotische geluiden en carnavaleske klanken brengt de film naar een hoger niveau, het fleurt het geheel op en houdt het verfrissend. Rio is een kleurrijk palet van fantastische muziek, bonte personages en een herkenbaar verhaal. Geregeld krijg je kriebels in je buik, zowel van het verhaal als van de prachtige 3D-beelden die je al vliegend meenemen over en door Rio de Janeiro. Tegelijk is dat ook het grootste kritiekpunt van de film: het verhaal is voorspelbaar en niet anders dan wat we eerder zagen bij Pixar of Dreamworks. Toch komt Rio zeker van de grond, en komt het zelfs ruim boven andere animatiefilms uit. Met het commerciële succes komt er ook zeker een vervolg!

In de afgelopen maanden was het niet helemaal duidelijk op welke ara soort Blu en Jewel gebaseerd zouden zijn. Natuurlijk was de inschatting dat het om de Spix ara zou gaan, zij het met een enigzins vrije invulling. Blu en Jewel zijn qua voorkomen immers meer een mix tussen de Hyacinth ara en de Spix ara. In één van de ‘carnaval scenes’ roept de Braziliaanse wetenschapper ineens ‘Cyanopsitta Spixii’ ofwel de latijnse soortnaam van de Spix ara. Waarmee hij in één klap een hoop duidelijk maakt. Het verhaal van de Spix ara in de natuur loopt natuurlijk wat minder florissant af als het verhaal van Blu en Jewel… maar wie weet krijgt ook het echte verhaal nog een keer een happy end!

Een klein puntje waarbij de film de werkelijkheid geweld aan doet is dat Blu en Jewel maar over drie teentjes beschikken. Maar een kniesoor die dat opvalt… We hebben zitten kijken maar dat is toch echt alles…

Deze film is daarmee een ware aanrader voor ara bezitters. Helaas mocht onze groenvleugel Messi niet mee naar binnen, anders hadden we dat zeker gedaan. We zijn er ook van overtuigd dat Rio ook mensen zal aansporen om een ara in de huiskamer te gaan houden. Een Spix ara is natuurlijk uitgesloten, maar een blauwgele ara of een groenvleugel… prima!

Voor de echte fans hierbij nog een paar wallpapers voor op de computer (klik voor de HD versie):

By | 2013-06-16T15:13:42+00:00 april 24th, 2011|achtergrond|0 Comments

About the Author:

Jan van Arkel is aviculturist op het gebied van de grotere ara soorten. Naast het kweken besteedt Jan veel tijd aan de educatie en training, onder andere via de website van Eén-01.nl en lezingen.

Leave A Comment

error: