Red de Buffons!

De mensen die ons kennen weten het wel: wij zijn helemaal hotel-de-botel van de Buffon ara! Jaarlijks hebben wij het genoegen om een aantal jonge Buffon ara’s door onze handen heen te krijgen en op te voeden. Iedere keer opnieuw zijn wij verbaasd over het lieve karakter van deze magnifieke ara! Vrijwel zonder uitzondering zijn het rustige vogels die nauwelijks schreeuwen en krijsen. Een Buffon ara is een goede vlieger,  maar zal bij voorkeur klauteren. Daarnaast zijn ze super aanhankelijk en vinden ze het heerlijk om met hun baasje of andere vogels te spelen. Ook nu hebben wij nog een jonge Buffon ara in de huiskamer en genieten we volop van zijn karakter. Helaas zal ook deze Buffon ons verlaten zodra we een nieuw baasje of kweker gevonden hebben. Maar tot die tijd…, Eigenlijk heeft een Buffon ara alles mee om een ‘grote hit’ te zijn bij mensen. Of misschien is dat wel hun grootste gebrek: in de natuur zijn ze bijna uitgestorven en is er dringend behoefte aan een redddingsactie. In het bijgaande artikel doet Rosemary Low een oproep de Buffon ara in de natuur te beschermen.

Het onderstaande artikel is een vertaling van een publicatie van Rosemary Low in Parrots (nummer 39 April 2001).

Costa Rica heeft nog 35 Buffon Ara kweekparen

Rosemary Low doet een dringende oproep

Al meer dan 20 jaar zet ik mij in voor het behoud van papegaaien. In 1984 heb ik mijn boek ‘Endangered parrots’ gepubliceerd. Het was het eerste boek over dit onderwerp, in een tijd waarin er weinig tot geen ervaring was met dit soort projecten. Sindsdien heb ik als redacteur van PsittaScene (het tijdschrift van de World Parrot Trust) en als betrokken papegaaienliefhebber, vele wereldwijde projecten met als doel papegaaien te beschermen en te behouden, van dichtbij mogen volgen. Wanneer dergelijke projecten starten en er financiële planningen worden opgesteld, kan het moeilijk zijn om de potentiële waarde van het project te beoordelen. Veel hangt af van de inzet en deskundigheid van de betrokken mensen. De beste projecten combineren het onderzoek met het onderwijs van de lokale bevolking over hun lokale papegaaien. Onderzoek zonder bescherming van de bedreigde soorten blijkt vaak zinloos. Ik zou het slagen van een project dan ook beoordelen op de kwaliteit van de verkregen gegevens (met name de gepubliceerde wetenschappelijke artikelen) en door de mate van succes in het overtuigen van de lokale bevolking om hun lokale papegaaien te beschermen en te behouden. Het project dat de laatste jaren de meeste indruk op mij heeft gemaakt, is dat voor de Buffon of Grote Soldaten Ara (Ara ambigua) in Costa Rica.

Onlangs ging ik naar Costa Rica voor een vakantie. Voordat ik vertrok, heb ik een aantal wetenschappelijke publicaties die afkomstig waren van dit project gelezen. De oprichter van dit project, George Powell, had een email aan de World Parrot Trust verzonden, met het verzoek een bijdrage te leveren aan de financiering. Op dat moment kon het WPT niet bijdragen, doordat de financiële middelen al toegekend waren aan andere projecten. Toen ik hoorde dat de heer Powell een flink bedrag uit eigen middelen had geïnvesteerd in dit ‘Lapa Verde Project’ (‘Lapa Verde’ betekent ‘Groene Ara’ en is de lokale naam voor de Buffon in Costa Rica) was ik verbijsterd. Waarom doet de internationale gemeenschap niets om dit uitzonderlijke project te financieren?

Voor ik naar Costa Rica afreisde, heb ik contact opgenomen met de twee personen die verantwoordelijk zijn voor het beheer van het Lapa Verde Project en hebben wij afgesproken in de buurt van La Selva Biological Reserve. Daar heb ik Guiselle Monge Arias (de projectmanager) en Olivier Chassot (haar assistent uit Zwitserland) ontmoet,  en ik moet zeggen dat ik enorm onder de indruk ben van hun toewijding aan het project. Ze hebben hun onderzoek goed gedocumenteerd en daarover meerdere wetenschappelijke artikelen gepubliceerd. Ze vertelden mij echter ook dat de financiële situaties van het project hopeloos is. Ze hadden contact opgenomen met diverse internationale organisaties om op die manier hun financiële middelen aan te vullen. Helaas was er slechts een kleine subsidie afgegeven, die hen in staat stelde het project voor slechts korte tijd voort te zetten. Guiselle Monge Arias en Olivier Chassot gaven aan dat ze al hun hoop op mij hadden gevestigd. Ik heb dan ook beloofd mijn uiterste best te doen geld in te zamelen voor dit belangrijke project.

Allereerst zal ik het belang van het Lapa Verde Project nader toelichten en beschrijven. In het algemeen beseft men niet dat de Buffon in verhouding tot de andere grote ara’s slechts een kleine verspreidingsgebied heeft. Alleen de Blauwkeel ara (Ara Glaucogularis) en de Lear’s ara (Anodorhynchus Leari) hebben een kleiner verspreidingsgebied, en worden geclassificeerd als ‘kritisch bedreigd’. Te laat werd ontdekt dat de aantallen, door de illegale vangst en het verlies van natuurlijke leefomstandigheden, sterk waren afgenomen. Het is uiterst twijfelachtig of beide soorten kunnen woren behoed voor uitsterven. Voor het redden van de Buffon is het nog niet te laat, maar moeten we wel snel handelen. De Buffon op Costa Rica is sterk afhankelijk van de vruchten van de Almendro boom (Dipteryx Panamensis). Veel van deze bomen zijn gerooid, om carrosserieën voor vrachtwagens te maken. Het aantal Buffons is de afgelopen jaren met alarmerende snelheid afgenomen. De Buffons komen voor in lage vochtige bossen in Midden-Amerika, met name in Oost-Honduras, Nicaragua en van Costa Rica naar Panama en het noord-westen van Colombia. Er is een kleine afgezonderde populatie in West-Ecuador van de subsoort Ambigua Guayaquilensis, maar deze is bijna uitgestorven. Het verspreidingsgebied van de Buffon is maar 1/20e van het verspreidingsgebied van bijvoorbeeld de Geelvleugel ara. En toch is er internationaal veel meer aandacht voor het beschermen van de Geelvleugen ara. Men realiseert zich zelden hoe klein de landen van Midden-Amerika zijn. Met slechts 51.000 km ² is Costa Rica maar net iets groter als Nederland, en de verschillende ara soorten komen slechts voor in het noord-oostelijke deel van Costa Rica (in oppervlakte ongeveer een derde van Costa Rica).

Het Lapa Verde Project is in 1993 begonnen. Het werd opgestart door George Powell, een Amerikaanse natuurbeschermer van wereldfaam. In 1972 was hij betrokken bij de oprichting van het beroemde nevelwoud reservaat op Monteverde in Costa Rica. Ara’s zijn erg moeilijke vogels om te bestuderen, omdat ze grote afstanden afleggen en veel tijd doorbrengen in hoge en dichte boomkruinen. Steeds vaker wordt communicatie technologie ingezet om de bewegingen van ara’s te volgen en zo de details van hun leven te ontdekken. Maar een zender was nog nooit met succes gemonteerd op een grote ara. De bekende Amerikaanse ara kweker Joanne Abramson heeft succesvol geëxperimenteerd met het bevestigen van zenders op haar ara’s. Vergelijkbare zenders werden vervolgens bevestigd aan wilde Buffon’s Ara’s. Deze zenders zijn klein en wegen ongeveer drie procent van het lichaamsgewicht van een Buffon ara (dus circa 40 – 50 gram). De bewegingen van de Buffon ara’s werden nauwgezet gevolgd vanuit off-road voertuigen. Deze baanbrekende methode leverde waardevolle informatie over voeding, nestgewoonten en verspreidingspatronen binnen Costa Rica. Deze verzamelde informatie is natuurlijk ook bruikbaar voor het behoud van de Buffon in heel Midden-Amerika. Zo leerde observatie van de Buffon nesten, dat het succes van legsels 60% is (te definiëren als minstens één jong succesvol uitgekomen en uitgevlogen). Het gemiddelde aantal jonge vogels van 18 legsels over 15 nestplekken (gemeten over 5 jaren) was 1.83. Van de 23 uitgevlogen jonge vogels bleken er bij de start van het volgende seizoen (als de ouders de jonge vogels verlaten) nog 15 in leven. Deze resultaten zijn goed te noemen. Helaas bleek uit het uitgebreide onderzoek ook dat er in het noordelijke gebied van Costa Rica, jaarlijks minder dan 35 paren Buffons broeden. De totale populatie in dit gebied is ongeveer 200 Buffons. Er is geen bewijs gevonden dat de overige streken van Costa Rica ook Buffons broeden. Uit satelliet beelden blijkt dat ongeveer 35 procent van het bos in het noordelijke deel van Costa Rica is gekapt tussen 1986 en 1992. Het verlies van de Almendro bomen versterkt het probleem van de habitat verlies. Zo’n 16 procent van alle bekende nestplaatsen sinds 1994 zijn gekapt. De helft van de bomen werd gekapt na het aannemen van een wet in 1996, die het kappen van nestbomen en holle Almendro bomen verbiedt.

Het Lapa Verde Project was begonnen aan een nieuwe fase, toen de financiële crisis toesloeg. Een voorstel voor de oprichting van een nationaal park langs de Nicaraguaanse grens (het studiegebied) is zojuist opgesteld. Het park is ontworpen (op papier) op basis van de onderzoeksresultaten. Het voorziet in een corridor voor wild, die zou aansluiten van het voorgestelde park naar de andere grote parken in Costa Rica en Nicaragua. Hierdoor zijn de vogels vrij om te bewegen tussen de kweekgebieden en de niet-kweekgebieden; beide soorten gebieden zijn dan beschermd. Het voorstel is opgesteld op verzoek van Mario Boza, een toonaangevende natuurbeschermer uit Costa Rica. Mario, oprichter van het ‘Nationale Parken systeem’ wil met het voorstel fondsen werven.

Op 16 januari 2001 kreeg ik het volgende bericht van George Powell:

“We kunnen niet opgeven en gaan er vanuit dat één van onze 12 uitgebrachte verzoeken zorgt voor de benodigde financiële middelen. Maar tot dusver is dit nog niet gebeurd en we zijn gedwongen om 31 januari 2001 te stellen als de datum waarop het project zal moeten worden stilgelegd als er geen financiering wordt toegezegd. Het is triest dit mee te maken, nadat wij in de afgelopen 6 jaar de beste database met gegevens over wilde ara’s hebben opgebouwd. Wij vragen je om de uitdaging aan te nemen fondsen te werven voor de bescheiden salarissen van Guisselle en Olivier plus $ 200 per maand, om ze actief te houden als de stem van de Buffon ara. Onze verzamelde data toont helaas dramatische dalingen in het aantal ara’s in Costa Rica. Het is onze hoop dat het bekend maken van deze tragische situatie aan de bevolking van Costa Rica, de overheid zal dwingen om maatregelen uit te nemen. Het moet worden opgemerkt dat de perscampagne, georganiseerd door de Lapa Verde project leden, het aantal Buffons dat wordt neergeschoten in Costa Rica tot vrijwel nul heeft gereduceerd. Vrijwilligers uit andere landen hebben dankzij Olivier en Guiselle en het Lapa Verde Project kennis opgedaan om in eigen land land succesvolle projecten op te kunnen zetten. U en ik kunnen het verschil maken voor dit project. We kunnen samen fondsen werven! Hoe trots zouden we zijn als we kunnen zeggen dat de toekomst van de Buffon ara’s is veiliggesteld, door de vrijgevigheid van papegaaien liefhebbers in de UK en andere landen. We kunnen allemaal nadenken over verschillende manieren om fondsen te werven. Klik alstublieft deze pagina niet weg, zonder te overwegen wat u kunt doen om te helpen. Wellicht kunt u vijf procent van de inkomsten uit de verkoop van uw jonge vogels aan het project doneren. Wellicht kun je niet meer gebruikte spullen online verkopen en de opbrengsten doneren. Ook kleine bedragen kunnen het verschil maken bij het voortbestaan van één van de meest majestueuze papegaaien.”

Alsjeblieft help ons mee!

Een paar jaar verder… De respons op de oproep van Rosemary Low was overweldigend! World Parrot Trust, Zoo-de-Doue, Chase Wildlife Foundation, Natural Encounters Inc en Parrot Magazine en de nodige particulieren hebben gezorgd voor een gezonde financiering van dit Lapa Verde Project. Niet alleen voldoende voor de gevraagde salarissen, maar ook voor het oprichten van een National Park. We zijn op zoek naar nieuwe informatie over het Lapa Verde project. Mocht je hier meer over weten, meldt het in een berichtje als reactie op deze post.

Bekijk hier de video over de Buffon of kijk bij onze Podcasts.

Het artikel van Rosemary Low is hieronder te bekijken.

Donaties kunnen gedaan worden op naam van Parrot Fund International, te bereiken via de uitgever van het Parrots tijdschrift.

Parrots is een interessant papegaaientijdschrift uit de UK. Abonnementen zijn af te sluiten op http://www.parrotmag.com/

[issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml showflipbtn=true documentid=100405091924-93843606eaa248bea76a4c7ee4aff680 docname=buffon username=janvanarkel loadinginfotext=Save%20the%20Buffon width=420 height=297 unit=px]

By | 2014-07-21T20:27:28+00:00 april 10th, 2010|soortinfo|0 Comments

About the Author:

Jan van Arkel is aviculturist op het gebied van de grotere ara soorten. Naast het kweken besteedt Jan veel tijd aan de educatie en training, onder andere via de website van Eén-01.nl en lezingen.

Leave A Comment

error: