Wat vooraf ging
Om te begrijpen wat er bij de dierenarts plaats vond moet ik eerst vertellen wat er de avond voordat ik naar dr. Bastiaansen ging gebeurde. Er leek eigenlijk niets aan de hand. Yara scharrelde rond in de kamer, terwijl we van het avondeten aan het genieten waren. We laten Yara het liefst zoveel mogelijk los rondscharrelen. Zo kan hij zelf bepalen in welk tempo hij de wereld ontdekt. De laatste dagen werd Yara steeds nieuwsgieriger. Meer en sneller kwam hij uit zijn doos en rende dan rond over de vloer. Niets is dan veilig voor hem en we hielden hem dan ook goed in de gaten. Toch zag hij deze avond kans om iets te pakken te krijgen, want op een zeker moment zag ik hem in de keuken zitten spelen met een witkleurig dingetje in zijn snavel. Omdat ik niet wist wat dit was, liep ik naar Yara toe om het af te pakken, maar voordat ik bij hem was had hij het al ingeslikt. Ik zag op het aanrecht wat stukjes groenten en kip liggen die daar waren blijven liggen na het koken. Hierdoor dacht ik dat het witte stukje wel eens een stukje kip kon zijn geweest en daarom dacht ik er verder niet meer over na….

 

Bij dierenkliniek De Baronie
Het bezoek aan dierenkliniek de Baronie was al even gepland. Yara zou een gezondheidsonderzoek krijgen en ook zou hij gechipt worden en zou het geslacht worden bepaald. Het was nog redelijk vroeg in de morgen dus nadat hij zijn pap heeft gekregen stop ik hem in een bananendoos, die ik afdek met een handdoek om hem rustig te houden en rij naar Prinsenbeek. Daar aangekomen ben ik snel aan de beurt. Ik heb het vogelpaspoort bij me en daar staat precies in op welke punten de vogel onderzocht moet worden. Dr. Bastiaansen begint met het onderzoeken van de vleugels en poten van Yara. Deze hebben zich gelukkig goed ontwikkeld en vertonen geen afwijkingen. Ook het hart en de ademhaling klinken mooi rustig. Het valt dr. Bastiaansen op dat Yara niet geringd is. Ik leg hem uit dat dit een bewuste keuze is geweest van Jan en mij. Het komt namelijk wel eens voor dat groenvleugelara’s met hun enorm sterke snavel hun ring enigszins plat bijten. Hierdoor kunnen dan verwondingen aan de poot ontstaan. Daarnaast slijt het ringnummer weg als de ara regelmatig met zijn ring zit te spelen. En omdat ik toch wilde dat Yara gechipt zou worden, is identificatie van de vogel altijd mogelijk door de chip. En omdat de groenvleugelara niet Cites plichtig is, geeft dit geen problemen met de wet.  Dr. Bastiaansen gaat verder met het onderzoek door een swab te nemen uit de cloaca van Yara. Dit monster zal onderzocht worden om te bepalen of Yara de papegaaienvorm van de ziekte chlamydia heeft. Na het nemen van de swab plaatst dr. Bastiaansen een microchip in de borstspier van Yara. Hiermee kan Yara in de toekomst geïdentificeerd worden.

 

Het steentje
Nadat de chip is geplaatst, gaat dr. Bastiaansen verder met het onderzoek. Hij bekijkt de keel van Yara en voelt aan de krop. Hij vraagt mij of Yara misschien een noot in zijn krop heeft. Ik zeg dat dit niet kan. Yara zit nog aan de pap en krijgt al wel wat zacht fruit en kleinere zaden en pitten, maar noten heb ik hem nog niet gegeven. Dr. Bastiaansen zegt dat hij een hard voorwerp in de krop van Yara voelt en vraagt aan mij wat het is. Ik herinner me plotseling het “stukje kip”. Dat was misschien helemaal geen kip. Ik vertel dr. Bastiaansen wat er de avond hiervoor is gebeurd. Hij zegt dat het voorwerp te hard is. Ik zeg hem dat het dan wel eens een steentje zou kunnen zijn. In onze achtertuin hebben wij namelijk een aantal vakken met grind en een enkele keer lopen we een steentje mee naar binnen onder onze schoenzolen. Yara zou zomaar eens zo’n steentje kunnen hebben ingeslikt. Dr. Bastiaansen zegt dat hij een röntgenfoto wil maken om hierover zekerheid te krijgen. De röntgenfoto laat inderdaad zien dat het een steentje moet zijn. Ik moet zeggen dat ik me wel schaam. Het is tenslotte mijn onoplettendheid geweest dat Yara dit steentje in heeft kunnen slikken. Ik baal er eigenlijk grondig van. Maar goed, het steentje moet er wel uit. Hiervoor moet eerst de krop helemaal geleegd worden. Dr. Bastiaansen zuigt met behulp van een slangetje en een een spuit de pap uit Yara’s krop, totdat deze leeg is. Daarna moet met een lange tang het steentje uit de krop worden genomen. Samen met de dierenarts-assistente houd ik Yara vast en dan lukt het om het steentje uit Yara’s krop te vissen. Ik ben opgelucht dat dit gebeurd is. Ik ben blij dat deze fout van mijn kant zonder gevolgen blijft voor de vogel. Ik ben er bepaald niet trots op dat dit is gebeurd, maar blijkbaar ontkom ook ik er niet aan om door schade en schande wijs te worden.

 

Vervolg onderzoek
Het onderzoek gaat verder met het afnemen van bloed uit Yara’s halsslagader. Dit bloed zal worden onderzocht op PBFD, Polyoma en PDD. Verder zal het laboratorium uit dit bloed het geslacht van Yara kunnen bepalen. Want ik ben toch wel benieuwd of Yara nu een man of een pop is. Ondertussen heeft Yara zich ontlast op de onderzoekstafel en dr. Bastiaansen neemt een monstertje van deze ontlasting om onder de microscoop te kijken of daarin geen parasieten en/of wormen en dergelijke te vinden zijn. Dit is gelukkig niet het geval dus Yara is in dat opzicht gezond. Bij elkaar is het toch nog een fors onderzoek geweest. Yara heeft het flink voor de kiezen gehad. Maar hij is nog een jonge vogel en lijkt het zich allemaal niet zo aan te trekken. Bij thuiskomst lijkt hij nog een beetje beduusd maar ’s avonds is er niets meer te merken van zijn avontuur in de dierenkliniek. Eind goed al goed gelukkig!

 

De uitslag
Na ongeveer 1,5 week wachten is de uitslag van het onderzoek binnen. En Yara is een popje! Ik had misgegokt dat het een man zou zijn. Dus overal waar ik tot nu toe hij heb geschreven, mag u hiervoor zij lezen. Verder is Yara negatief getest op PBFD, chlamydia, polyoma en PDD (KDS). Ze is dus zo gezond als een vis vogel en klaar voor verdere avonturen. En hopelijk hoeven we nu niet snel weer naar dierenkliniek de Baronie. Want hoewel ze daar erg kundig en aardig zijn, heeft gezond blijven toch de voorkeur.

 

 

Hieronder een videoverslag van ons bezoek aan dr. Bastiaansen:
Met dank aan dr. Bastiaansen en zijn assistente mevrouw Van der Meer