Variatie

Het verspreidingsgebied van de geelvleugel ara is enorm en niet aaneengesloten, van Midden Amerika tot Zuid Amerika. Waarschijnlijk zijn daardoor in de evolutie ook genetische verschillen ontstaan tussen de populaties. Ook bij andere ara soorten is dit normaal, zoals bij de blauwgele ara en de groenvleugel ara. Ondanks behoorlijke uiterlijke verschillen (in bijvoorbeeld grootte en kleuren) bij deze ara soorten heeft dit niet geleid tot het erkennen van ondersoorten. Bij de geelvleugel ara is er vanaf 1994 wel een ondersoort van de ara macao erkend: de ara macao cyanoptera. Deze indeling van twee varianten wordt echter niet door iedere wetenschapper gedragen. De verschillen zijn volgens hen nog steeds te gering om te spreken van een specifieke ondersoort en worden naar hun mening veroorzaakt door de evolutie binnen het verspreidingsgebied. Eeuwenlang beschikken over ruim voldoende voedsel zorgt voor forsere vogels. Zo zijn er meer afwijkingen in sommige gebieden, terwijl dan niet gesproken wordt over een ondersoort. Genetisch onderzoek zal in de toekomst moeten uitwijzen hoe groot de verschillen tussen de twee (en misschien wel meerdere varianten) nu werkelijk zijn. Algemeen wordt verwacht dat nieuw genetisch onderzoek en DNA analyse in de komende jaren de classificatie van vogels in het algemeen op z’n kop gaat zetten.